Yağmur Gözlüm
Bana ilk defa ağlayarak seni seviyorum demiştin, göz yaşlarını silerken keşke sözlerı içime çekseydim, nerden bilebilirdim ki son kez duyacağımı…
Beni öperken bile farklı öpmüştün, sanki dudaklarım bir daha dudaklarına dokunmayacanı anlatırmış gibi, nerden bilebilirdim ki beni bir daha öpmeyecenı yoksa öpme dermiydim…
Sarılman bile veda gibiydi, bana sarılırken kokumu içine çektin, nerden bilebilirdim ki son defa sarılıyorsun yoksa sana veda edermiydim…
Gidiyorum diyip gittin, arkana bakmadan gittin, gözlerımden bir yağmur akti ve içime bir ateş deydi o an anladım ki bu gidişinin dönüşü olmayaçaktı…
Vedan sözlerle bile olmamıştı, cebime koydüğün notla veda etmiştin,
“Gidiyorum yağmur gözlüm hoşçakal”
Diyip gitmiştin…
Yillar sonra…
Yilar sonra bana yine elini uzatin ama elimi sana uzatmaya korkuyordum, acabalar aklimda cok vardi… Neden geri dondu neden hayatima girmek istiyor diye kendi kendime sorular sordum… Ama bildigim tek sey vardi oda kalbim bu bekleyise yorulmustu ve sadece elimi uzatip seninle huzura kavusmak istiyordum…
…AMA acaba sana yine guvenebilirmiydim??? acaba eskisinden de daha iyi bir beraberlik olurmuydu??? Kafam karma karisikti, neyi istedigimi biliyordum ama istemeye de korkuyordum… bu bensizligimi benden alan sen ve beni bu hale getiren sana geri nasil donebilirdim ve elimi sana nasil geri uzatabilirdim…
Sen gittiginde hayatima bir karanlik girmisti ve sen geri dondun isikta seninle birlkte geri dondu muydu? Ben eski ben degildim ve belkide sen eski sen degildin ama bu riske degermiydin???
Askim mi buyuktu gururumu, gururumu ezip askima yenilip sana firsat vermelimiydim yoksa arkama bakmadan donup gitmelimiydim???
…bunlari dusunurken sen zaten coktan geri gitmistin???
